Bilge Krala Dair Anılar

Bir toplumun lideri olmak zordur… Hele ki o toplum kendini birden bire beklenmedik bir savaşın içinde bulduysa, çok daha zordur.

Doğruyu yanlışı görebilmek, karar verebilmek oldukça büyük sorumluluktur. Yaşam mücadelesi veren bir toplum adınadır verdiğiniz her karar.

Sonra gün gelir o verilen kararlar tartışılır… Ve elbette aralarında doğruları olduğu gibi, yanlışları da olur. Fakat bu liderin önemini azaltmaz.

Öyle bir dönemde liderliği üstlenmek bile başlı başına bir cesarettir.

İşte o cesaretli liderlerden biridir rahmetli Aliya İzetbegoviç.

Lider olarak yaptıklarından size bahsetmeyeceğim… Eminim fazlasıyla okuma fırsatınız olmuştur.

Bizimle geçirdiği normal bir savaş gününden bahsedeceğim.

Bizimle dediğim de, o zaman 7–10 arası yaşında çocuklar…

İlkokula gidiyorduk. Çalışan tek okuldu gittiğimiz…

O yaşta, şehre yüzlerce bomba düşerken, okula gitmek de büyük cesaretti. Açıkçası şu an kendime de o cesaretimden dolayı hayret ediyorum ama öyle bir durumda insan farklı bir güce sahip oluyor.

Her neyse…

Bu çocuksu cesaretimizi fark eden biri daha vardı. Rahmetli Aliya İzetbegoviç’in ta kendisi…

Öyle bir dönemde, ülkeyi savaştan kurtarmaya çalışırken, bütün dünya ile görüşmeler yaparken, bir liderin aklına okula gitmeye çalışan çocuklar gelir mi?

Onun geldi işte…

Ve bir gün kapımızı çaldı.

Ziyaretimize geldi.

Bir hafta öncesinden de geleceğinden haberdar etti bizleri.

Hazırlandık tabi ki…

Geldiğinde, sınıf adına ben bir şiir okudum ona. Bir de çiçek verdim. ( Şu an, o günlerde o çiçeği nereden bulduğumuzu inanın bilmiyorum. )

Bir arkadaşım da ‘’Hoş geldiniz başkanım’’ diye başlayan kısa bir konuşma yaptı.

Çok etkilenmişti… Duygulanmıştı…

Karşısında bizler, uğuruna savaştığı, vatanın geleceği duruyordu. Ve tüm olanlar karşısında pes etmemiştik.

Bizler ise, küçük yaşta büyük insanlar olmuş, karşımızda duran büyük liderle gurur duyuyorduk.

Ama sadece lider olarak değildi orada… Bir insan olarak bizimleydi.

Elleri boş da gelmemişti.

Bize Almanya’dan getirdiği çikolatalardan verdi.

Bizden mutlusu yoktu.

Şimdi yıllar geçti… Ve yıllar geçmeye devam edecek… Kimisi onu sadece Bilge Kral’ı olarak hatırlayacak.

Kimisi ise, onun insani yönleriyle de hatırlayacak.

Çünkü onda her ikisi de vardı.

Emine Şeçeroviç
on5yirmi5.com
Yazara ulaşmak isterseniz
http://twitter.com/e_secer 

 

Yunus Emre

﷽ Kul | Bosna Sevdalısı | Silahsız Muhafız | #Diriliş

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın